Главная Обратная связь

Дисциплины:

Архитектура (936)
Биология (6393)
География (744)
История (25)
Компьютеры (1497)
Кулинария (2184)
Культура (3938)
Литература (5778)
Математика (5918)
Медицина (9278)
Механика (2776)
Образование (13883)
Политика (26404)
Правоведение (321)
Психология (56518)
Религия (1833)
Социология (23400)
Спорт (2350)
Строительство (17942)
Технология (5741)
Транспорт (14634)
Физика (1043)
Философия (440)
Финансы (17336)
Химия (4931)
Экология (6055)
Экономика (9200)
Электроника (7621)






Ымырашылдық саясатының күшеюі



1939 жылдың наурыз айында Англия мен Франция өздерінің тактикалық айласын жалғастыра отырып, Германия тарапынан жасалынатын шабуыл құрбандарына КСРО-ның көрсетер көмегі жөнінде Кеңес үкіметі мен дипломатиялық хат алыса бастады. Кеңес Одағы агрессияғы бірлесіп тойтарыс берудің реті келген мүмкіндіктерін пайдаланып қалуға талпынып, келісуші мемлекеттердің біріне қарсы шабуыл жасалса, көмек көрсету үшін үш жақты пакт жасасуды және КСРО мен шекаралас жатқан Шығыс Еуропаның фашистік агрессия қаупі төніп отырған мемлекеттеріне (Балтық бойы елдерін қоса) көмек көрсетуді ұсынды. Алайда кеңестік ұсыныс қабылданбай қалды. Бір-біріне және басқа еуропалық елдерге әскери көмек берудің мөлшері мен формасын белгілейтін конвенцияға пакт жасаумен бірге бір кезде қол қою идеясы да батыс державалар тарапынан қолдау таппады. Сонымен қатар батыс державалар антикеңестік агрессия бола қалса, тиімда ағылшын-француз қауіпсіздік кепілдігін берместен, КСРО-ны бір жақты міндеттемелерден шырмап тастағысы келді.

Өзінің агрессияшыл курсын ұстанған Германия Англи мен жасасқан теңіз келісімін және өзара шабуыл жасаспау туралы Польшамен жасасқан пактісін бұзды. 1939 жылдың мамырында Гитлер мен Муссолини Англия мен Францияда елеулі үрей туғызған әскери -саясат «Болат пактісіне» қол қойды. Бұл елдің жұртшылығы өзара көмек туралы КСРО мен шарт жасауын батыл талап етті.

Чемберлен мен Даладьенің үкіметтері халық бұқарасының қысым жасауымен шілде айында Мәскеуде тікелей келіссөздер жүргізуге мәжбүр болды. Бірақ Англия мен Францияның КСРО-мен өзара көмек көрсету жөнінде тең және тиімді шарт жасасуға ынта-жігері болмады. КСРО мен шын мәнінде ынтымақ орнгату британ және француз саясатшыларының есебіне кірмеді. Мәскеудегі келіссөздермен бірге ағылшын үкіметі Германия мен саяси және экономикалық мәселелер бойынша жасырылып келіссөздер жүргізді, сонымен қатар Лондон Берлин мен қатынасты жақсарту үшін ірі құрбандықтар жасауға әзір отырғандығын білдірді. Германияның тобы соғыстың алдыменен Польшаға және Батыс Еуропа елдеріне қарсы басталатыны жөнінде шешім қабылдаған болатын, оған әзірлік қызу жүріп жатты. Гитлершілдер Англиямен келіссөз жүргізе отырып, таяу арада келісімге қол жетеді дегенді оның саясатшыларының құлағына құйып, санасына енгізе берді, сөйтіп, ағылшындарды және оның француз одақтастарын КСРО-мен жүргізіліп жатқан келіссөздерді аяқсыз қалдыруға итермеледі.



АҚШ-тың реакцияшыл топтары Англия мен Францияның мюнхендік саясатын қолдады, алдымен Германия және Кеңес одағы шайқасатындығына үміт артты, бұл шайқаста КСРО жеңіледі, Германия титығына жетеді деп дәмеленді. АҚШ – тағылар өзінің басты бәсекелестері Ұлыбритания мен Германияның қарулы шайқаста әлсіреуі мүмкін деп есептеді. Мәскеу келіссөздерін соза беруге және тұйыққа тіреуге бағытталған ағылшын француз саясаты Вашингтонда қолдау тапты және мақұлданды.

Соғыс қаупінің күшейе түсуі шұғыл шараларды қолдануды талап етті КСРО еуропада үш жақты қорғаныс одағын құруға талпынып, 1939 жылы шілдеде Англия мен Францияға әскери мәселелер бойынша келіссөздер ұсынуды талап етті. Лондон мен Париж бұған келісті., бірақ мәселені шешуге асыға қоймады. Олардың екінші дәрежелі әскери бастықтардан құралған миссиялары жәй жүретін теңіз кемесімен шықты да, Мәскеуге тек 11 тамызда келді. Делегацияға келіссөзді соза түсуге нұсқау берілді. Ағылшын миссиясының әскери конвенция түгіл, келіссөз жүргізуге де өкілдігі болмады. Мұның бәрі Англия мен Францияның КСРО мен әскери жағынан ынтымақтастыққа келмейтінін көрсетті.



Кеңестік әскери миссия Еуропадағы агрессияға тойтарыс беру үшін бірлескен операциялар жүргізу жоспарының өзіндік жобасын ұсынды. Алайда Англия мен Франция кеңестік жоба жөнінде жұмған аузын ашпады, сөйтіп келіссөзді тұғырыққа тіреді. Келіссөздің аяқсыз қалуына антикеңестік позицияда болған Польша мен Румынияның реакцияшыл басқарушылары сүбелі үлес қосты. Олар КСРО тарапынан берілмек әскери көмек жөніндегі ұсынысқа қарсы болды, және дау жанжал шыққан жағдайда кеңес әскерлерін өз территориялар арқылы өтуізуден бас тартты. 1939 жылдың жазында халықаралық қатынастар саяси дағдарыстың насырға шабуымен сипатталды. Оның сыры мынада еді: батыс державалар соғысты саяси құралдар күшімен болдырмаудың қолда бар мүмкіншіліктерін пайдаланбады. 1939 жылы тамызда кеңес-ағылшын-француз әскери одағы құрылған жағдайда, ол Польшаға герман басқыншылығының жасалуына және Еуропадағы соғысты тоқтатуға тосқауыл қоя алатын еді. Бұл іске асырылмады. Батыс саясатшылары арасында Кеңес еліне деген таптық өшпенділік басым болып шықты. Олардың шешіміне 30-жылдардың соңында Сталин жүргізген жазалау, әсіресе жоғары буындағы әскери басшыларға қарсы ұйымдастырылған террор әсер етті.

Екінші дүниежүзілік соғыс қарсаңында дүние жүзіндегі жағдай бірінші дүниежүзілік соғыс басталған кездегімен салыстырғанда айта қаларлықтай өзгеше еді. Оқиғалардың даму барысында КСРО-ның коллективтік қауіпсіздік системасын құру бағытындағы дәйекті күресі ықпалын тигізді. Алайда Ұлыбритания, Франция және АҚШ «араласпау» немесе оның бір түрі «бейтарап қалу» саясатын жүргізу арқылы агрессорларға дем беріп отырды. Олар фашистік-милитаристік мемлекеттермен арадағы өз қайшылықтарын басқа елдер есебінен, әсіресе Кеңес Одағы есебінен шекпекші болды.


Эта страница нарушает авторские права

allrefrs.ru - 2019 год. Все права принадлежат их авторам!